Afgelopen woensdag moest ik gaan presenteren voor de klas. Ik presenteer niet zo graag, alle ogen zijn op jou gericht en achteraf krijg je te horen of het goed of slecht is gegaan.

Dat krijg je als je onzeker bent, dan kijk je er zeker niet naar uit. Nu was ik niet de enige die moest presenteren, presenteren over je passie. Alleen die vielen stuk voor stuk af: iemand met faalangst, een ander die niks voorbereid had en twee afwezigen. En toen bleef ik over.

“Wil jij beginnen, Francisca?” vraagt de docent. “Liever niet, maar het moet maar.” antwoordde ik met een glimlach.