Door middel van Twitter had ik weer eens een actie gewonnen. Dit keer was het een fotocursus in Eindhoven. De cursus zou mij helpen in het maken van betere foto’s. Daar had ik wel oren naar. Na wat heen en weer getweet kwamen we op een datum, 23 april. Dat viel in het weekend van Pasen. Maar omdat ik het eigenlijk niet echt vier, had ik ook niks gepland.
En zo ging om 6 uur mijn wekker. Met veel moeite stapte ik mijn bed uit en maakte ik me klaar. Ik mistte de trein, waardoor ik alsnog te laat zou komen. Ik belde naar Eindhoven om te vertellen dat ik later zou komen. Dat was een probleem en ik werd opgehaald van het station van Eindhoven. Later kwam ik terecht in een groep van 1 vrouw en 5 mannen. Met 2 docenten werden wij ingelicht over de regels van foto’s maken. Door middel van eigengemaakte foto’s kon je uiteindelijk zien wat je verkeerd had gedaan.
Na een lunch gingen we naar een park in Eindhoven. Dit park bleek het Stadswandelpark te heten. Het park heeft niet alleen bomen, bankjes en gras, er waren ook kunstobjecten geplaatst. We waren niet de enige die die dag buiten bevonden. Jong en oud waren aan het picknicken, spelen, zonnen of aan het wandelen. Wij kregen allen een andere opdracht om te fotograferen.
Omdat ik aangaf voortaan niet meer met honderden foto’s thuis te komen, kreeg ik de opdracht om mijn beleving van het park te fotograferen. Niemand mocht meer dan 36 foto’s maken. Dit aantal werd gekozen, omdat dit normaliter het aantal was die je kon maken op een fotorolletje. Als de foto gemaakt is, is hij gemaakt! Omdat iedereen met een andere reden naar de fotocursus was gegaan, kregen ze ook een andere opdracht. De 1 was professioneler dan de ander.
Het was moeilijk om zo weinig foto’s te maken, in combinatie met je opdracht en al die regels die je naar je kop gegooid kreeg. Je moest eerst nadenken wat je ging fotograferen en hoe je dat in beeld wilde brengen. Compositie, beeldspraak, visuele massa….
Waarbij de 1 altijd alles in het midden fotografeerde, had de ander ervaring met landschapsfotografie en moest opeens naar de objecten toe lopen in plaats van op een afstand fotograferen door het object door middel van zijn lens naar zich toe te krijgen. Zo kreeg iedereen ook andere resultaten. En de één was tevreden met het maken van 7 foto’s, terwijl de ander het ‘rolletje’ al bijna op had. In totaal had ik er 47 gemaakt. Want ik had ook 1 van de fotografen gefotografeerd, terwijl hij mij fotografeerde. Het lukte niet meteen perfect. Zonder deze foto’s kwam ik tot 30 foto’s. Toch wel een verschil terwijl ik normaal met honderden foto’s thuiskom, om ze achteraf uit te zoeken met een mening dat ik heel veel kan weggooien.
En hoezo foto’s maken van dingen die allang gemaakt zijn door anderen? Omdat je persé een foto in je eigen collectie wilt hebben om te bewijzen dat je daar ook ben geweest? En zijn dat nou spannende foto’s?
Na het fotograferen zijn we wat gaan drinken bij Parkzicht. Daar kon iedereen een beetje praten over de cursus, het fotograferen en de toekomst. Een aantal gaan over een aantal weken een andere cursus volgen. Eenmaal weer terug naar de cursuslocatie konden we vertellen wat we geleerd hadden. Ik kan het nog steeds niet onder woorden krijgen. Nu moet ik 5 foto’s gaan uitzoeken en opsturen. Daar krijg ik commentaar op en misschien komt het ook op de website te staan! Ik ben zeer benieuwd.
Loading ...
One comment