Gister was de tweede Japanse les aan het Aloysius College, dat in de avond beter bekend staat als de plek voor de volksuniversiteit van Den Haag. Ik was dit keer met de fiets richting school gegaan. In principe is het niet al te lastig om te vinden, behalve als Den Haag niet constant aan het verbouwen is. Hierdoor moest ik anders rijden dan de routebeschrijving aangaf. Eenmaal aangekomen in het lokaal (nog steeds 134) zag ik dat de meeste mede-cursisten al aanwezig waren. Sommigen waren aan het praten over Ipad apps die je helpen met de uitspraak van Japanse woorden. Anderen hadden het over of je had geoefend voor de cursus.

De cursus begon met het herhalen van de stof dat vorige week behandeld werd. Zo moesten we hiragana opnieuw opdreunen, dat namen we heel serieus. We wachtten namelijk totdat de docent het opnoemde, zodat we het na konden zeggen. Alleen liep dat zo warrig dat velen in lachen uitbarsten. We wachtten op de docent, terwijl de docent op ons wachtte. Uiteindelijk ging het goed. De docent behandelde ook de nuttige dagelijkse uitdrukkingen. Het werd een overhoring die ik vaak niet goed beantwoorden. Ik kwam met de uitdrukking “Gomen Nasai”, bij ‘Excuse me’, terwijl dat “Sumimasen” moest zijn. “Gomen nasai” kwam trouwens niet eens in het lijstje voor!

Daarna besprak de docent het voorstellen. “Watashi wa Francisca desu.” Mijn naam is Francisca. Dat werd in de vorige les ook al gezegd, alleen werd er niet dieper op ingegaan. We moesten namelijk ook iemand anders voorstellen door middel van les 1. Daar was een gesprek te lezen in Japanse karakters, fonetisch en vertaald. We hebben een track beluisterd, die ons veel te snel ging. Daarna moesten we iemand voorstellen. “Takahashi-san, kochira wa Jan-san desu. Jan-san wa Toyota no bengoshi desu.” Kochira staat voor deze persoon (naast mij) is meneer Jan. Meneer Jan is een advocaat (bengoshi) bij Toyota. De hele klas moest de zin, aangepast of origineel, hardop uitspreken. Op die manier oefen je de uitspraak.

Wat zeg je als je je afvraagt of de ander Piet heet? “Anata wa Piet-san desu?” Volgens de docent zou de ander zo kunnen antwoorden: “Hai. Watashi wa Piet desu.” Maar wat als je niet weet hoe de ander heet? Dat was een vraag van één van de cursisten. De docent kwam met een aantal opties, waaronder één: “Donata desu ka?” Wie ben jij?

Een woord waar ik voornamelijk over struikel qua uitspraak is Hajimemashite. Hoe gaat het ermee? Hebben jullie tips hoe ik het beste de lange woorden kan uitspreken, zonder dat ik ga hakkelen?

Daarnaast werd er behandeld wat je moet zeggen als je wilt zeggen dat je uit Nederland komt. “Watashi wa Oranda-jin desu.” -jin staat voor persoon van, in dit geval Nederland. Een vraag die daarvoor gesteld kan zijn door een ander is: “Okuni wa doko desu ka?” Uit welk land kom jij? Kuni staat voor land. Doko staat voor waar.

Omdat de tijd snel voorbij was wilde de docent nog eens hiragana behandelen. Maar deze keer moesten we het op het bord schrijven! Ik mocht na – ni – nu – ne – no schrijven. Behoorlijk lastig: な na　に ni　ぬ nu　ね ne　の no. Ik heb het Kana werkboek van Japanese for Busy People. Daar kan je dus ook oefenen met schrijven, want je kan stap voor stap oefenen met het schrijven van de hiragana en later katakana. In het hoofdboek zie je ook de volgorde van schrijven van een karakter, maar dat is de compacte versie. Ik ga ook kopieën maken van het werkboek, zodat ik veel kan oefenen met het schrijven in hiragana.

Over twee weken heb ik weer een Japanse les, want volgende week is het herfstvakantie en in de herfstvakantie geven ze geen lessen op de volksuniversiteit. Wel jammer, maar aan de andere kant heb ik des te meer tijd om te oefenen. Daarnaast heb ik een DVD gekregen van één van de cursisten met muziek van The Briljant Green, wat anime muziek en de anime no. 6. Gaaf nietwaar?

Gerelateerde berichten:

• Japanse les #3
• Japanse les #4
• Japanse les #8
• Japanse les #6
• Japanse les #5