Voor de top vijf Japanse favorieten van Hello Japan heb ik lang, maar dan ook lang over moeten nadenken. Het is alweer 30 november, het einde van de maand! Ik had te weinig boeken gelezen van Japanse auteurs om een top 5 te maken, hetzelfde gold voor de Japanse drama’s, anime en manga. Elk jaar komen er zoveel nieuwe edities van drama’s, anime en manga uit en ik hou het inmiddels niet meer bij. Ik weet ook niet wat ik moet kiezen om te kijken en uiteindelijk komt het erop neer dat ik uiteindelijk helemaal niks volg.
Het meeste waar ik me mee bezig hou is het sparen van leuke Japanse spulletjes, informatieve boeken en Japanse muziek. Maar in de muziek heb ik ook een bepaalde enigsinds specifieke smaak. Sommige mensen kunnen mijn smaak dan ook niet écht volgen! Want dan hou ik wel van die éne band uit een bepaald genre, maar niet van al die andere bands uit die genre.
Maar het gezien het bijna het einde van het jaar is, is zo’n lijstje helemaal niet zo slecht idee wat betreft de muziek. In mijn top 5 ga ik uit van de muziek die ik heb ontdekt dit jaar, al hou ik wel redelijk de nieuwe uitgaven bij. Al beluister ik de muziek via Youtube, omdat het bestellen van de CD onmogelijk is of voor mij te duur.
Als ik moet terugkijken op het afgelopen jaar, dan kan ik me niet alle ontdekkingen even herinneren. Dat maakt niet zoveel uit, want ik heb daar een systeem voor. Sinds 2005 gebruik ik last.fm met veel plezier. Ik heb op dit moment ruim 230000 ‘plays’ op mijn naam staan en dat gaan er zeker meer worden! Als je op mijn profielpagina kijkt, zie je al snel dat ik veel naar Japanse muziek luister.
Als je verder kijkt, zie je dat mijn smaak heel breed kan zijn. Als je kijkt naar het aantal keren dat ik naar liedjes van een bepaalde band kijk van het afgelopen jaar, dan steekt de band Eternal Elysium met kop en schouders erbovenuit. Daarna pas komt Boris, 9GOATS BLACK OUT, Church of Misery en emmurée. Pas op plaats 7 komt de Duitse Secrets of the Moon mijn Japanse lijst ‘verstoren’. Opvallend voor diegene die me al wat langer kennen en verwachten dat My Dying Bride ook nog wel ergens in de top 10 zal staan. Zoals je ziet hebben de Japanse bands (net als vorig jaar) de overhand genomen in mijn ‘hitlijsten’. Mij hoor je niet klagen! Ik ga eens kijken naar de albums die mij het afgelopen jaar hebben verrast! Ik tel van 5 naar 1.
Vijf: Mono – Hymn To The Immortal Wind
Op nummer vijf staat het album van Mono die ik eigenlijk tot op heden veel te weinig beluisterd heb, maar die wel heel indrukwekkend is. Zo indrukwekkend dat ik het na een tijdje uit moet zetten, omdat mijn humeur om kan zetten naar het negatieve. Misschien klinkt dat helemaal niet positief voor een album die voor velen een favoriet is, maar het is best speciaal dat ik zo’n instrumentaal album in zo’n lijstje durf te zetten. Al heb ik voornamelijk veel naar singles geprobeerd te luisteren, al met al veel via Youtube waardoor ik niet alle liedjes kon beluisteren, als ik moet kiezen tussen albums, kies ik liever een album die bij mij een goede indruk heeft afgelaten.
Het is ook het enige album dat ik van de band heb, Hymn To The Immortal Wind is een mooi album. Ik zou het helemaal goed kunnen beoordelen als ik meer muziek van hen heb gehoord. En muziek die mij kippenvel kan geven en mijn humeur kan omturnen is sowieso het noemen waard! Ik vind het eigenlijk ook zo’n band die ik beter live kan zien dan zo via de speakers.
Vier: Church of Misery – The Second Coming
Church of Misery kende ik al even, maar tot op heden had ik maar weinig gehoord. Ik keek nog even de kat uit de boom, want ik vond hun onderwerpen nogal apart. Hun muziek is aardig catchy, de zanger ruw, maar de songteksten gaan over massa- en seriemoordenaars. Daar moet je nét van houden!
Ik won kaartjes voor hun concert, zij traden op met EyeHateGod. Ik ging helaas alleen naar het concert, maar heb enorm van genoten. Houses of the Unholy was het eerste album die ik écht goed heb beluisterd. Maar The Second Coming is toch écht mijn favoriet. Ik heb er ook in totaal 1000 keer naar beluisterd, daarmee bedoel ik alle liedjes van het album bij elkaar. Het is écht een groovy bandje, de muziek die ze maken is heerlijk. Al is de teksten niet altijd even gezellig, het maakt hen wel een typisch bandje.
Drie: lloy – STRANGE IMMIGRANT HAUS
Lang moest ik er op wachten, lang! Ik smachte om nieuwe muziek! Ik wist dat het er was, maar het frustreerde me zo dat ik het niet kon krijgen. Ik heb hem uiteindelijk via via kunnen beluisteren. Ik wist niet wat ik hoorde. Al een tijd lang hoorde ik de muziek via Myspace. lloy’s uitgaven zijn nogal lastig verkrijgbaar, daarbij lag de website maandenlang plat. Dus een bestelling doen om het album te krijgen was ontzettend moeilijk. Dus kreeg ik hem binnen via de download en beluisterde ik muziek die ruim een half jaar eerder uitkwam.
lloy is een Japanse band dat sowieso aparte muziek maakt, maar volgens last.fm valt de band onder gothic rock. Voor mij is het genre niet belangrijk, maar de muziek. Er zijn voor mij maar weinig vrouwelijke stemmen die ervoor kunnen zorgen dat ik lang naar hen kan luisteren, ik heb meer iets met mannelijke stemmen (en het liefste als ze flink gaan grunten), maar yuko-kat (zangeres) dompelde mij in een warm bad en liet mij zo nu en dan in verwarring achter terwijl ik luisterde naar STRANGE IMMIGRANT HAUS. Moeilijk te verkrijgen, maar ik wil het oh zo graag fysiek in handen krijgen. Nu al 1000 keer kunnen beluisteren (alle liedjes in totaal van dit album): het is mijn nummer 3!
Twee: Boris – New Album
Van het album New Album van Boris kreeg ik ook een lekker gevoel en het was voor mij ook een welkome verrassing zo aan het begin van de lente. Boris ken ik al wat langer en heeft geen vast genre. Elk album is een verrassing op zich. Boris is in haast alle genres zeer overtuigend. Boris kwam met meerdere uitgaven, maar New Album was voor mij het party album. Natuurlijk wel even wennen na al het metal, rock, drone en sludge geweld, waar ik ook graag naar luister!
Korte tijd later zag ik de band live in de 013. Ik was zo blij dat ik ze live zag en hun optreden was dan ook zeker niet teleurstellend. Ze hadden een combinatie gedaan van nieuwe muziek en oude muziek. Het album staat voor mij dan ook op nummer 2: bijna 1500 keer beluisterd (alle liedjes bij elkaar).
Een: Eternal Elysium – Spiritualized D
Vorig jaar zomer kwam ik erachter dat de band Eternal Elysium naar Nederland zouden komen om op te treden. Helaas heb ik ze niet live mogen zien. Op dat moment was ik ook niet veel bezig met hun muziek. Ik had wel wat gehoord, maar het interesseerde mij blijkbaar nog niet al te veel. Dat heb ik wel vaker, sommige bandjes moeten groeien bij mij.
Dit album wilde ik dolgraag hebben en heb ik uiteindelijk van mijn moeder mogen hebben: Spiritualized D! Het album is van begin tot het eind fijn. In totaal heb ik alle liedjes bij elkaar ruim 1700 keer beluisterd het afgelopen jaar. Ik vond de muziek perfect passen bij de start van de lente! Ik kreeg er een fijn gevoel van! Mijn nummer 1 van dit jaar!
Binnenkort wil ik dan toch een top 5 van mijn favoriete Japanse spulletjes die ik bij elkaar verzameld heb over de jaren heen!
Dit is mijn tweede bijdrage voor Hello Japan. Het is een maandelijke mini-challenge gericht op de Japanse literatuur en cultuur. Elke maand is er een nieuwe taak die betrekking heeft op een bepaald aspect van het leven in Japan. Deze maand gaat het over 5 Japanse favorieten. Dat kan eten, drinken, boeken of iets heel anders zijn dat met Japan te maken heeft.
Loading ...