Echt goed slapen doe je niet op Graspop. Zoals sommigen zeggen: slapen doe je niet op Graspop, maar thuis. Toch heb ik mijn slaap enorm nodig, vooral na zo’n lange warme dag. Het zuigt je energie weg en dat maakt je geen vrolijk persoon.

Op de laatste dag was ik ook weer vroeg wakker. De zon scheen weer en omdat we op een open terrein bivakkeren, maakt het je tent meteen een sauna. Al snel had ik het voor gezien gehouden. Ook deze ochtend had ik geen zin in een stevig ontbijt. Later at ik wat rijstwafels, want mijn maag begon toch te knorren. Het was vandaag ook de dag van het vele water, ik heb ook veel water gedronken.

Toen de zon onder begon te gaan, was het lekker zitten op het veld – kijkend naar de bandjes op de mainstage. Al snel begon door te dringen dat het festival aan het einde kwam. Ondanks dat het een uitputtende slag was tegen de hitte, was het jammer dat het weekend alweer voorbij was. De volgende dag zouden we alles moeten inpakken en vroeg weggaan, zodat we op tijd in Nederland aan zouden komen.

Die dag hebben we de volgende bandjes gezien:
- Atreyu (Eindelijk!)
- Necrophobic
- Job for a Cowboy
- Evergrey
- Katatonia
- Exodus
- The Faceless
- As I lay Dying
- 36 Crazyfists
- Behemoth
- Killswitch Engage
- Bloodbath
- Hatebreed
- Amon Amarth
- KISS

Bij Amon Amarth was het van een afstandje kijken. Opeens werd het stil en na een tijd begon het publiek te joelen. Wat bleek: Het geluid was weggevallen, waardoor de band niet meer kon spelen. In die 5 minuten is de zanger het publiek gaan bezighouden door te gaan hardlopen. En dat was nogal goed bevallen, waardoor de band – nadat het geluid weer terug was – nog even was gaan spelen. Ondertussen begon KISS met hun act op de Mainstage.

Beste band van de derde en laatste dag vond ik Bloodbath. Dit was de zesde (!) keer dat de band optrad voor publiek en dat is behoorlijk uniek. De zanger (Mikael Åkerfeldt van Opeth) hield tussendoor rustig een praatje om daarna flink te knallen met de muziek. Ik vond het een eer om ze een keer live te zien!