Op het moment dat ik dacht genoeg penpals te hebben, kreeg ik een e-mail van een Japanse vrouw die enorm graag met mij wilde schrijven. Zij is al getrouwd en heeft kinderen, maar het woordje dat mij triggerde was ‘softball’. Ik heb als jong meisje, dankzij mijn vader, honkbal gespeeld in een team in Amersfoort. Softball is in principe bedoelt voor vrouwen, de bal is groter en de knuppel is breder, maar ook mannen doen aan softbal.
Aangestoken door een Facebook groep over penpals en schrijven heb ik besloten meerdere penvrienden aan te nemen. Aantallen van 20 tot 30 penvrienden is niet zo gek tegenwoordig. Terwijl ik er al jarenlang genoegen mee nam om er 1 te hebben. Toen ik een e-mail kreeg van Takako, besloot ik om met haar te schrijven. Zij kreeg mijn gegevens via Kawasaki International Culture Exchange. Dit is een website waar je je kan aanmelden om alleen e-mail te ontvangen met zogenoemde advertenties of je kan zelf een bericht schrijven. Dat laatste heb ik gedaan.
Sommige acties maakt je als persoon een geverig persoon. Ik vind het altijd leuk om iets te geven, om iemand te verrassen met iets. Al is het iets kleins.
Ik kreeg een aantal dagen terug een e-mail van Greetz.nl dat ik een kaartje kon sturen en dat zij mij een postzegel cadeau geven. Het leuk aan Greetz.nl is dat ik de kaartjes kan personaliseren. Ik kan er foto’s aan toevoegen en het helemaal uniek maken. Daarnaast zijn de kaartjes niet zo duur.
Eerder schreef ik over mijn eerste Japanse penpal. Na een tijdje weinig gedaan te hebben met schrijven, startte ik eerder dit jaar weer met penpalling. Dit keer vond ik mijn penvriendin niet via Japan Guide, maar via Postcrossing. Jo gaf mij een link naar een onderwerp op het Postcrossing Forum. Daarin stond een oproep van een Japanse vrouw die op zoek was naar penvrienden. Ik stuurde haar een bericht en kreeg meteen een enthoussiast berichtje terug.
In het kader van ‘Ik schrijf de laatste tijd nogal veel met mensen’, was ik op zoek naar goedkoop briefpapier. Het begon al op een rommelmarkt waar ik voor 20 cent een collegeblok kocht, dat bedoeld is voor het schrijven van brieven. Ik werd dankzij Jo lid van een Facebook groep waar men het constant heeft over penvrienden, het schrijven van brieven, het gebruiken van briefpapier, het maken van eigen enveloppes en het ontvangen van ‘swaps’. Onderling willen de dames en hier en daar een heer weleens briefpapier uitwisselen.
Heel soms ontdek je te laat hoe dierbaar een vriendschap eigenlijk is. Maar bij dit meisje had ik dit op tijd ontdekt. Helaas verbrak ze om onbekende redenen het contact. Haar naam is Lina, is een aantal jaren oud, ze woonde en studeerde in Tokio en ik schreef een aantal jaren met haar. Zij was mijn eerste Japanse penpal. Ik vond haar via de welbekende Japan Guide, stuurde haar e-mails en na een tijdje besloten we om elkaar te schrijven. Naast de brieven had ik contact met haar via e-mail en MSN. Ik schreef ongeveer van 2003 tot 2006/2007 met Lina.
Ik vraag me soms af of de normale mensen tegenwoordig niet tot weinig op het internet bevinden. Die vraag stel ik mezelf, omdat ik juist steeds meer van die vreemde mensen tegenkom op het Internet. Voel je niet gelijk aangesproken, maar lees het bericht eerst.
Over een dikke week ben ik 1 jaar lid van Postcrossing. In de 12 maanden lidmaatschap heb ik leuke kaartjes ontvangen. Ik wil met jullie de drie mooiste kaarten delen. Maar dat is nog best wel moeilijk. Want in 1 jaar heb ik 51 kaartjes ontvangen, wat bijna op 1 kaartje per week uitkomt! De kaarten waren zeer divers, ik kreeg kaarten van dieren, de omgeving, maar ook een zelfgemaakte kaart. Daarnaast heb ik ook een Valentijnskaartje ontvangen! Maar dit zijn de 3!
Loading ...
