Archive for Als de studie niet roept

Moeder’s ‘special box’

origami box

Voor mijn moeder wilde ik een speciaal origami-cadeautje maken, voor haar verjaardag. Ik heb veel rondgekeken op websites over origami om op inspiratie te komen. Ik heb veel geoefend met goedkoop vouwpapier. Met veel dingen kwam ik niet uit dus kocht ik voor de zekerheid Nespresso koffie en liet het mooi inpakken.

Uiteindelijk kwam ik terug op iets wat ik onder de knie heb. Voor de wax melts wilde ik een verpakking maken, die ze kan openen, maar ook sluiten. Het werd een doosje. Het doosje van Fuse. Dit keer een stevig doosje die zonder lijm aan elkaar vast zit. Het enige dat met lijm vastgemaakt is, is de knop aan de bovenkant. De knop moet een bloem voorstellen die je tot heel iets klein moet opvouen en uiteindelijk moet uit laten ‘klappen’. In het midden heb ik een kraaltje geplakt. Dat moet een parel voorstellen.

Hello Japan! August mini-challenge: Origami

Origami

Ik doe voor het eerst mee met Hello Japan. Het is een maandelijkse mini-challenge gericht op de Japanse literatuur en cultuur. Elke maand is er een nieuwe taak die betrekking heeft op een bepaald aspect van het leven in Japan. Deze maand gaat het over origami.

Sinds ongeveer een jaar hou ik me regelmatig bezig met origami. Zo maakte ik voor de AVO Picknick van 2010 een yukata boekenlegger en voor mijn vrienden die gingen trouwen maakte ik een doosje met ringen en enveloppes van origami. En omdat ik niet graag in de herhaling val, ben ik voor de komende verjaardagen en feestdagen op zoek naar iets leuks voor vrienden of familie. Ik noem mezelf geen professional, maar ik hou me graag bezig!

Aan het strand

Het strand met uitzicht op de Pier

Vorige week donderdag bevond ik me aan het strand van Scheveningen. Dat is niet zo gek, als je weet dat ik er in de buurt woon. Ik hoef maar een half uur te fietsen, met een slakkengangetje, maar dan ben ik wel in Scheveningen en kan ik met mijn blote voeten door het zand lopen. Behalve als het winter is, want dan hou ik liever mijn schoenen aan.

#avopicknick

Het eten

Met deze hashtag was de meeting een beetje te volgen op twitter. Vooral de voorbereiding met de voorpret en de onderonsjes waren te lezen met deze hashtag. Ook mijn reis richting Utrecht was te lezen via Twitter. Ik was in spanning of de meeting weer net zo gezellig zou worden als vorig jaar. Er waren dit jaar al minder aanwezigen in vergelijking met vorig jaar. Daardoor viel de meeting weleens stil. Maar dat drukte de pret totaal niet!

Klein, maar fijn cadeautje

De zakjes

Soms hoeft een cadeautje niet groot te zijn. Vorig jaar was het extra speciaal dat er zo’n grote groep kwam speciaal om de verjaardag van een forum te vieren. Dat forum betekent voor een groepje mensen heel veel, ondanks dat het forum al die jaren klein en fijn is gebleven.

En ik besefte me een aantal dagen terug dat dit forum eigenlijk mijn kindje is. Ik hou me er dagelijks mee bezig. Ik geef het ook dagelijks aandacht, anders wordt het niks. En daarnaast kan ik de global moderators zien als peettantes en de moderators als nichtjes van AVO. Het kindje is alweer 8 jaar oud en heeft eigenlijk wat meer verzorging nodig als in een make-over. We zijn nog druk in overleg naar welke kapper we het kindje gaan brengen!

Tijd voor een nieuwe picknick meeting!

Yukata's

Vorig jaar bestond mijn forum 7 jaar en vond ik het tijd voor een leuke meeting. Er werd al jaren gevraagd om een meeting, het was immers veel te lang geleden dat we een officiele AVO meeting hadden georganiseerd. 1 van de laatste officiele meetings vond plaats in Amsterdam. Daar liepen we rond, merendeels waren stelletjes, hand-in-hand door Amsterdam. Ongezellig voor diegene die nog single waren.

Nieuwe ontmoetingen: Tanya

Ik had eerder al geschreven over redelijk negatieve en aparte ervaringen op Interpals. Nu wil ik iets positiefs met jullie delen, want er zijn altijd twee kanten aan zo’n verhaal.

Een paar maanden terug schreef een Russisch meisje met mij via Interpals. Tanya. Zij vertelde dat ze naar Den Haag komt, haar vriend woont daar. Ze kent maar weinig mensen en is op zoek naar vrienden. Ze ziet aan mijn profiel dat ik in Den Haag woon en is benieuwd of ik geïnteresseerd ben. Ik bekijk naar profiel en zie dat ze van dieren houdt. Daarnaast vind ze het leuk om met mensen op stap te gaan.

Mijn eerste Kimmidoll

Hideka

Ik en mijn moeder zijn al eventjes bekend met Kimmidolls. Sinds kort zien we haast overal kimmidolls verschijnen in de winkels. Zelfs de toko in Utrecht had er een poster hangen! En tijdens de Japanmarkt in Leiden was er zelfs een kraampje te vinden waar men Kimmidolls verkochten. Het moet mij eigenlijk niet verbazen, gezien deze poppetjes – verkrijgbaar in verschillende groottes – heel erg schattig zijn, maar er ook Aziatisch uitzien. Ik laat dat als Japangek niet aan mij voorbij gaan. En mijn moeder weet dat!


Mijn moeder had voor mij een klein cadeautje gekocht om mij kracht te geven voor het nieuwe schooljaar. Het is Hideka. Lief van haar, nietwaar?

Switch to our mobile site